تماشاگه ترنم عشق

این آخرین نوشته من می باشد(کاملا واقعی).

bloodeyes — Thu, 02 Apr 2009 12:32:18 GMT

این آخرین نوشته من می باشد( یا همان وصییت من در اینجا)...
و دیگر مرا نخواهید دید..
آخ امشب عروسیه منه؛ سفید خواهم پوشید...تو این چند روز داشتم می مردم از درد...
ولی تنها بودم و منتظر...
دیشب تا صبح از درد به خودم می پیچیدم... قلبم داغ داغ شده...داشتم می ترکیدم...
انگار قلبم داشت در می اومد...آخه نفسش قطع شده بود...
آره نفسمو قطع شد......
تا بحال اینطوری سردم نشده بود...تمام بدنم می لرزید...
تا صبح نتونستم بخوابم...آخه دیشب آخرین شب من بود...
همش فکر و خیال نمیذاشت...
خیلی از خدا می ترسم... هم به خاطر گناهانم و هم اینکه خدا خودکشی هارو دوس نداره..
آخه خدا تو بگو چکار کنم... دارم دیوونه میشم...نمی تونم نفس بکشم...
خیلیا اولین بارشون هست که اینجا میان و خواهند آمد...ولی دیگر دیر شده..
دیگه من نیستم......
امروز حس کردم بدبخترین و تنهاترین کسی هستم که تو این دنیا وجود داره...
بخت ما هم همش سیاهی بود...همش بدشانسی...
روزگار همه چیزمو ازم گرفت...
وقت ندارم زندگیمو تعریف کنم و نبایدم بدانید...
ولی بدانید همه شب ها با گریه می گذشت......
آره عشق!...اگه غمگین بودم...اگه تنها بودم...اگه ماتم رو صورتم حلقه زده بود..
اگه کسی منو شاد ندید...اگه سرد و خشک بودم...اگه هرچی بدبختی به سرم می اومد..
اگه مثل بقیه فانتزی نشدم...بخاطر عشق بود...
چه دنیایی داری خدا...امروز همه مردم رفتن بیرون؛ میگن و می خندن...
ولی در این گوشه دیوار چشمانی آوار ماند....
رفیقانم حلالم کنید اگر بدی دیدید...رفیقانم من دیگر پیش شما نیستم...
من شمارو نمی بینم...دیگر کسی منو بخاطر نخواهد آورد...
فوقش یکسال دیگه همه منو از یاد می برن...
حتی تو...!
خداحافظ عزیزانم...تا ابد..

هرکی هم خواست تو قسمت نظرات برام فاتحه بنویسه..
این وبلاگ توسط یک فرد ناشناس از سال بعد آپ خواهد شد...
اینم وبلاگ قبلی و دیگر من که نمیدونم به چه دلیلی بسته شده:
javid4u.blogfa.com
فرد ناشناس:اگر روزی این وبلاگ بسته شد به آخر اسم وبلاگ از شماره بذاره
یعنی اینو باز کن و ادامه بده(bloodeyes1.blogfa)..ازت تشکر می کنم.

سکوت نحس..!!

bloodeyes — Mon, 23 Mar 2009 21:50:18 GMT

شب شکسته .تمام عمر پشت جاده اي که جز
سرابي بيش نبود آرزوهايم را به گور بردم...
چشمهايي که باز ماندند و کسي آنها را نبست...
نگاهي که خيس آب شد و کسي انها را پاک نکرد...
هيچ کس اين چشماي خسته ام را درک نکرد؛...
پشت قفسي که کسی سوختنم را باور نکرد...
هيچ کس نفهميد چه بغض سنگيني گلويم را مي فشارد...
هيچ کس به تنهاييم سنگي هم پرتاپ نکرد...
هر کسي اومد تلنگري بهم کوبيد و رفت...
يکي گفت چرا اينجا همش دود و آه است...
يکي گفت چرا تک تک آجراي اينجا پر از غم و ماتم است...
و ان ديگري گفت چرا همش سياهي و خاموشي...
ولي هيچ کس واقعا اتاق دلم را تماشا نکرد...
کسي نفهميد دليل اين همه ويرانيم را ....شکستنم را...مردنم را...!!؟..؟؟؟؟
حتي نازنين تو نيز بر سکوت قلبم دستي نکشيدي و چشمهايم را باور نکردي...
همه رفتند کسي دور و برم نيست...
چنين بي کس شدن در باورم نيست...
هر روزم سنگين تر از ديروز؛هر آن لحظه نفس هايم تنگ تر و تنگ تر مي شن..
تک تک لحظه هايم را پر اندوه و غم فراگرفته..
براي هيچ ساخته شدم ؛بي هيچ شکستم و فنا شدم..
و بي هيچ سيل اشک را در شب هاي تنهاييم همسايه کردم..
همه روزهايم را عطش نحس فرا گرفته...
انگاري کول بشريت فقط بر قلب شکسته من سوار شده است...!!

دل دیوونه من..!!

bloodeyes — Mon, 23 Mar 2009 21:49:18 GMT

دل ديوونه من؛ مي دونم دلت گرفته .... مي دونم ديوار قلبت شکسته.....
من برات سنگه صبورم؛ چي شده تنها نشستي؟ .... مثل تو از همه دوره دورم...
واسه من زندگي سرده .... نكنه تو هم غريبي...!؟
كاش مي شد اشكهاتو پاك كرد .... بميرم تو هم بريدي؟
چه تبسم قشنگي! .... وقتي به غمها بخندي آخه چه ارزشي داره ....!!
وقتي نباشه کسي....اميد به يه همنفسي....تو لحظه هاي بي کسي
وقتي نگيره دستاتو کسي! مردن و شکستن هم توهمي ست موهوم ....!!
چه روياي بي خالي...! دل ديوونه من؛ تو هم گريه بکن من که نتونستم طاقت بيارم...
همه چي روبه زواله....
انگاري بايد چشمهارو بست و شکست و خرد شد... تنهاي تنها....آروم و بي صدا مثل مترسکم....
در اين دنياي بي فرداي فاني ............ به جز فردا بگو ديگر چه داري..!!
همش فردا و هي فردا و فردا ................ خدا مرگت دهد اي زندگاني.....!!!

ریزش تنهایی...!!

bloodeyes — Fri, 06 Feb 2009 16:26:18 GMT

امشب در قلبم احساس سنگيني مي کنم... سينه ام طاقت نفس هاي سردم را ندارد...
خسته و تهي از آه هاي يخ بسته...... شکسته وسو خته از چشماني بسته...
آهم مي هراسد..... قلبم مي گدازد..... سينه ام مي فشارد......
گلويم مي سوزد و اشک هايم سيل مي بارند..!؟...؟؟؟؟
خيلي مي سوزم...؛ سراسر وجودم را سيل غم و ماتم فرا گرفته ...؛
انگاري که با زنجير گداخته تنم را تکه تکه مي سوزاند....
دندان هايم را بر روي جگرم ميفشارم.... لبانم را ميگزم ...
حرف هايم را حبس ميکنم و تيکه تيکه شدن جگرم را به ياد ميسپارم..!
چشمانم را غزل غزل بهانه مي کنم براي قلب سوخته ام...؛ قلبي که مرده...
درون کلبه ي سوخته اي که کسی دستي به رويش نکشيد....
کسي شرشر گريه هايم را پاک نمي کند....کسي نيست چشمانم را بفهمند...
کسي نمي گويد چرا اينقدر تنها و تنها و تنها....کسي نمي فهمد مرا؟...!!..؟؟؟
همه اونور.... من اينور...تنهاي تنها؛ تو اوج غم....!
آخ خدا؛ يکي نيست نفسي رها کند... تنها ماندم....تنها..!!..؟؟؟؟
حتي نازنين تو نيز باهام بيگانه اي... در اين سکوت غم که مي بندد به زنجيرم...
انگار پاک شدني نيست..!! لکه هاي آبي چشمهايت در آسمان تنهايي من..
با اين همه؛ به دنبال ردپاي اشکهايت ميدوم... شايد روزي به چشمهايت برسم...
   •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ.•
            *هيچ صدايي نمي آيد... همه جا خلوت و لغزان...
           به مهتاب شب روشن نگاه مي كنم..؛ حتي تپش..!*
   •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ.•

____& __________ ^^^^^^^^^^^^
____&&& &&&___ ^^ تنهایم! ^^^^^^^^^
____&&&&&&___ ^^^^^^^^^^^^^^^^^^
___&&&*&&**__^^^^^^^ ^^ بیا^^^^^^^^^
______**&&**__^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
_______**&&**__^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
________**&&**__^^^********^^^^^^^^
_______ __$$&$$$_______________$&$$$
______$$&&1111$$$&&_________ &&1111$$&&
___$$&&111111111$$$&&____&&1111111111$$&&
___$&1111111111111$$&&__&&111111111111$$$&
__$&1111111111111111$$&&111111111111111$$$&
__$&111111111$$$$1111$$1111$$$$111111111$$$&
_ $$11111111$$$$$$$$$1111$$$$$$$$$1111111$$$&
_$$11111111$$$$$$$$$$1$$$$$$$$$$$11111111$$&
_$$11111111$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$111111111$&
__$111111111$$$$$_ سوختم __$$$$$111111111$$&
__$&1111111111$$$$$$$$$$$$$$$$11111111111$&
___ $111111111111$$$$$$$$$$$$111111111111$&
____ &11111111111111$$$$$$111111111111111&
_ ____&11111111111111$$11111111&&111$$&&
____ __&&1111111111111111111111&&11$&&
______ __ &&111111111111111111111&&1&
_________ _&&11111111111111111$&_&&
__________ ___&&111111111111$$&___&&
__________ ______&&&1111111$&______&&&_&*
____________________&&&111& ______&&&&*
______________________&&&&&$ ________ &*

         تا آمدم روشن شوم... خورشيد را يک ابر خورد...، فانوس من بي نفت شد....
         ماه من رو هم باد برد... تا ريسماني خواستم شکل طناب رخت شد....
         آنکس که آسان مي گرفت در نزد من... سر سخت شد چتري به دست من بده....
         روياي من باراني است... کو نوح کشتي بان من.... اميد من طوفاني است...
         اين بادبان جاي نجات؛ ترسم کفن پوشم کند... ساحل نشين منتظر ديگر فراموشم کند....
        امروزاگر گندم شوم فردا به حاصل مي رسم... چون ماهي مرده برات آخر به ساحل مي رسم...
        مشکل منم يا سرنوشت در کار من تاخيرشد... در ساعت تقويم من هر اتفاقي دير شد...
                                                    دير شد.....

یک درصد انتظار + سنگینی سکوت...

bloodeyes — Wed, 14 Jan 2009 14:10:18 GMT

^{اشکهايم را بر پيچکي از گلايه مي بندم و چشمانم را هاله مي کنم بر روزهاي رفته
وآهي مي کشم بر روزهاي سوخته ام .خداي من چه روزگار مبهم و درهمي ست.چه نافرجام تاريکي ست؛ افتادم تو گودال تاريکي که نه راه پس دارد و نه راه پيش... اي سرنوشت از تو کجا مي توان گريخت...کجا مي توان بريد...اي سرنوشت چطور ميشه نشست و دم نزد وقتي يکي يکي آرزوهايت رنگ مي بازند
وقتي ذره ذره وجودت توي اين مرداب لعنتي؛ روزي هزار بار مي پوسه و خم ميشه
آخه تا کي مي خواهي بر پاهاي خسته ام زنجير تنهايي قفل کني.........
هيچ کس تنهاييم را حس نکرد... هيچ کس نفهميد پشت اين حنجره غم آلود چه بغض سنگيني مي گذرد...سينه ام را حبس مي کنم پر از گلايه هاي سکوت... پلک هايم را خيس مي کنم بر گونه خشکيده ام...
نازنين؛ ميدانم که در تکه اي از قلب تو هم جايي ندارم...گاهي وقتا فکر مي کنم انگاري حسرت با تو بودن بر قلبم حکاکي شده.
چه ناتمام ماند نگاهم پشت اين پنجره خيس....آه؛ چه اميد بي پاياني!!
نميدانم؛ شايدم ديوار دلم آنقدر بلند و سياه است که لياقت به آغوش کشيدن و فشردن دستاي پر مهر تو را ندارد. شايدم اين تقدير سرنوشته و يا شايدم...! .کاش مي شد اين سرنوشت را جور ديگر نوشت...کاش مي شد سنگيني گريه هايم را باور مي کردي.. کاش مي شد التماس اشکهايم را از روي نگاهم مي فهميدي و حس مي کردي. کاش مي شد قفل سنگين اين انتظار تلخ را از روي چشماي خيسم با دستاي مهربونت پاک مي کردي....
آخه نازنین چگونه بتوانم فراموشت کنم...}^{مگه ممکنه!؟
همان طور که شاپرک ها نمي توانند دشت آبي اسمان را از ياد ببرند
من هم چشمان زيبايت را نمي توانم فراموش کنم . تصوير زيبايت نه تنها در ذهنم بلکه در قلبم جاي دارد؛ اي کاش بداني قصر آرزوهايم را در ساحل چشمانت ساخته ام تا قلب مهربانت مداوايي باشد براي عشق پاک و مقدسم...
نازنينم ميدانم اميد بستن به يک درصد هم خيال واهي است ولي بدان ريزه ريزه نفس مکيدن از ته روزنه سوراخ قفسم برايم عادتي ست تحمل زا.
پس تا نفس تو سينه باقي ست منم کنار جاده غريبي که هنوزم هزاران قلب شکسته در پشت تابلوي عبور ممنوع مانده اند؛اتراق مي کنم و کفش هايم را بر چاله هاي تاريک اين جاده مي بندم و چشمم را به سياهي اين جاده مي دوزم؛ به اميد آنکه روزي بيايي و اين خاموشي جاده را ويران کني...}

^{خدايا مي بيني آخر شدم بازيچه اين سرنوشت شوم...هر کجا که دلش خواست برد و شوتم کرد. مي بيني چه انتظار تلخي برايم صادر شد....نميدانم به کدامين جرم ولي ميدانم که بايد منتظر بمانم...
خدايا گاهي وقتا فکر که مي کنم مي بينم؛ وقتي بودن و نبودنم يکيست پس باشد که نباشيم...
گاهي وقتا به سرم مي زنه براي هميشه از اينجا وداع کنم و بيام پيش تو....
خيلي خستم؛خدايا...درياب مرا....!!}^{+=+=+=+=+=+=+=+=+=+
* دل را به کف هر که نهم باز پس آرد ...... کس تاب نگهداري ديوانه ندارد...ندارد..!!*}

وحشت سکوتم...

bloodeyes — Wed, 14 Jan 2009 13:49:18 GMT

بازم من دير رسيدم و خيابانها تمام شدند و من ماندم و جاده خالي و سوت و کور...
چشمانم جز سياهي چيزي نمي بينند... همه جا سرد و تاريک و باراني ست...
دلم مي خواهد زير اين رگبار طاقت فرسا زوزه فرياد بکشم ...دلم مي خواهد خيس خيس بشم؛ خالي و تهي از سکوت...و آنوقت زضجه تنهايي خويش را در آغوش بگيرم و بيصدا نفس تمام کنم...
دلم مي خواهد برم کنار جاده.. سرمو بکوبم به سياهي جدول ها....
اي کاش رهگذري مي گذشت شايد که زوزه ما را مي شنيد و تکه سنگي برآه هايم پرتاپ مي کرد...
کاش چشمانم بر تنهايي خود بگريد و فغان بر آرد... کاش چشمانم طاقت اين همه دلتنگي را مي داشت و ياري ام مي کرد....کاش پاهايم توان در کشيدن اين تن سوخته همراهي يم مي کرد و توي اين جاده خاموش و سياه در آوارگي خودم رهایم نمي کرد...
بدنم به شدت مي لرزد.... قلبم تالاپ و تلوپ مي کند؛ جرات سر دادن ناله را در خود ندارد ولي عجيب مي سوزد...اما ميدانم كه چون مجنون تا ابد در بيابان چشمانت به انتظار تو خواهم ماند؛ در پس روزهايي كه بي تو تكرار مي شوند...!!
خداي من..!
کاش يکي بود ازجنس سنگ ميشد درد دل کرد باهاش ... دل واسه سوختن نداشت...
قلب واسه مهربوني کردن نداشت..! ... زبون واسه آخ گفتن نداشت...
اشک هايم فر مي افتد از چشمانم..!.. چشمانم ديگر فروغي ندارد...
چقدراينک چراغ دلم خموش است ... آرزوهايم مرده است...!
قلبم درسينه گويي ازنفس ايستاده ....وتن خسته ام دربازي سرنوشت خم شده است....
خدايا چقدر تاريک و خاموشم...!
* نازنین؛ سکوت بهترین بهانه برای ناگفته هاست؛سکوت میکنم....شاید تو خود بفهمی....
من که از گفته ها هیچ سودی ندیدم... شاید سکوت به تو بفهماند!؟...!؟؟؟؟؟ *

طلسم طاقت فرسا...

bloodeyes — Tue, 30 Dec 2008 16:59:18 GMT

اينجا مزرعه اي طلسم شده است ومن مترسك آن... شب است ... ساكت و آرام و خاموش!
باز من مانده ام و کوله باري پر از حسرت و تنهايي ها... با بی خوابی چشمانم...
نمی دانم چطوری و با کدام فانوس شکسته خودم را در این صفحه سیاه خالی کنم...
بغل بغل تنهايي مي چينم ... ريزه زيزه نفس مي ريزيم... و چه ساده خزان خزان مي افتم و در دل اين شب مي شکنم... شبی که چه راحت خاموشی سیل اشک را بر دیدگانم می نگارد و صورتم را خط خطی می کند...
در این دل شب که ديگر حتی اين مهتاب شب هم ذره اي نور بر صورت شکسته ام نمي تاباند
ديگر اين دينگ دينگ هاي آخر شب را هم در گريه هايم نمي شنوم
همه ثانيه ها شکسته اند .... همه گريه ها زوزه ماتم گرفته اند....
همه آه ها در سينه ام لنگ مانده اند.... همه نفس هایم سکسکه گرفته اند.....
حتی چشمانم نيز براي بيکسي هايم عزا گرفته اند...
می بینی نازنین! چه راحت برای خود در سوگ می نشینم... چه راحت می شکنم...
می بینی چه ساده با چشمانت کشتی محبت را درساحل دلم پياده کردي و چه زيبا در سینه ام لنگرانداختي...
و من از ميان بغض ترکيده ام گفتم بگذار تکه ای از نیمه ی گم شده تو باشم ولی تو چقدر ساده چشمانت را به رویم بستی و کشتی دلم را در تاریکی دل شب؛ غرق بی کسی هایم کردی و مرا با کوله باری از غصه و تنها جا گذاشتی. حتی پشت سرتو هم نگاه نکردی ببینی بدون تو چگونه ویران می شوم...
آخه مهربانم تو بگو:بعد از تو از كدام دريچه؛ آسمان را به تماشا بنشينم...از کدام ستاره نشانی دل تو را بگیرم....کاش لاقل مي دانستم به ستاره ها چه گفتي که آنها نيز مرا در جاده هاي بي کسي رهایم کردند و رفتند ؟؟؟ ... ؟؟؟آخه چگونه بگویمت تا باورم کنی....چگونه بر دل تو بنشینم!؟....مگر به کدامین گناه محکوم شده ام!؟...
آخ! میدانم که هیچ وقت نوشته هایم را نمی خوانی!!؟...؟؟؟؟؟؟؟
وقتی حتی به چشمانت خیره می شوم ... نگاهت را از من بر می گردانی و پسم می زنی...
ولی مثل اينكه به تو تا پاي جان انس گرفته ام و اين عادت نيست و لحظه اي نيست كه با ياد تو چشمانم را خیس نکنم...بي تو همه ي فصلها خاكستري و همه ي ستاره ها خاموشند، كيفر شكستن دل من چند جاده غربت و چند آسمان تنهايي است .... کاش ميدانستي که در بدون تو چگونه به آغوش سرد اندوه پناه می برم
کاش میدانستی که بدون تو چگونه در یکی از این شب ها جان می سپارم و خاکستر میشم...
ای کاش مي توانستم براي اولين بار در جاده بي انتهاي قلبت قدم بزنم و با
دريائي از اميد و آرزو نامم را در شهر قلبت حک کنم....
اینک فقط چشمانم را به انتظار رويا بسته ام...رویایی که هر روز تو را در خواب می بینم...
به امید آنکه شاید روزی در زدی و قفلی سنگین بر تاریکی این قفس تنگ گشودی....
++++++++++++++++++++++
کسي هست دراين شهر هواخواه نگاهت نشسته است نگاهي غريبانه به راهت مبادا که نيايي...!!
آنقدر رفته اي که تمام درهاي باز مانده به ياد تو؛ روي پاشنه هاي انتظار پوسيده اند....!!

زضجه غم...

bloodeyes — Thu, 25 Sep 2008 19:52:18 GMT

امشب لاشه ام را روي ريل قطار زضجه غم پهن كرده ام...امشب از چاه بدبختي فوران شده ام...
خداي من،چقدر دلم گرفته از دار دنيا..چقدر غم سياهي داره زنجيرم مي زنه..چقدر بختم بسته شده
>>ايست بن بست زندگي.۩...۞.از ورود شما به زندگي معذوريم.۞...۩ زندگي ويروس..۩
سکوت سردفاصله ها تنم را مي لرزاند..ماتم زده زنجيرسوزش تنهايي شده ام..بن بست ترک خورده ديوارها
زندگی رااز نگاهم می زداید..وقتي به نبودنت فکر ميکنم؛ميسوزم به ياد روزهايي که در فراقت،در نبودنتََ
تكه تكه مي سوزم واز طناب بدبختي غم حلق آويز ميشم..!

۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑๑۩۞۩
خدايا خود را به که بسپارم...وقتي که دلم تنگ است
پيدا نکنم همدل....دلها همه از سنگ است
گويا که در اين وادي....از عشق نشاني نيست كه نيست!
گر هست يکي عاشق....اونم آلوده به صد رنگ است..!
۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑۩۞۩๑๑๑۩۞۩

           چنـــــــــــــان ريختــــــــــــــــــم که باد ريخـتـنـــــــــــــــــم را احساس نـــــــــــــــکرد
     چنـــــــان سوختــــــــــــــم که آتش صفحه هاي پر شــــده ام را در خود فـــــــــرو بـــــــــــــرد
چنـــــــــــــــــان شکستـــــــــــــم که چهار ديواري کوچک زندگـــــي ام شــــــــــکايتي نـــــــــــــــکرد
مــــــــــــــــن زندگـــــــــــــي ام را به تو و تورا به تجربه اي نا تـــــــــــــــــمام باختـــــــــــــــــــــــــم
من مــــــــــــــــــرگ را چشيـــــــدم، همان طور که خوشبختــــــي را احساس کــــــــــــــــــــردم
   و مــــــــــــــــحو شدم در تمام تصــــاويري که به آن نقش مــــي دادم. مـــي بينــــــــــــي
     آنـــــــــــــــــــــقدر بـــــــــزرگ شده ام که دقيقه ها را به ساعت ها مي فروشـــــــــم
        وشيـــــــــــريني محبت را با تلخــــــــي دو چـــندان فرو مي دهم و گرفتـــــــــــار
           نفـــــــــــــــرتي هستــــم که زندگي را از من چپاول مي کند نگاه کــــــــــــن
               ايــــــــــن واژه ها چه اتفاقــي! با هم تبريک شده اند تا من بنويســـــم
                   امــــــا من مات مانده ام به سياهي... به قلبي که مرا دوست ندارد
                        راســـــــــت مي گفتند من هنوز بچـــــه ام..!چرا که هنــــــــــوز
                             قــــــــــــانون ريستـــــــــن را بلد نيستم و نوشته هايــــــــــــــــم
                                     بـــــــــــوي کهنگي مي دهند...ونمي دانم اين جـــــــــــــــاده
                                          سيــــــــــاه مــــــــــــرا به کجـــــــا خواهد کشــــــــــــــــاند
                                                ولــــــــــــي مي ترسم انتـــــــــــــهاي من تو نباشــــــــــــي
                                                         چــــــــــــرا که تو معني دوســـــــــــــــت داشتـــــــــــــــن
                                                                 را در خــــــــــــــــودت گـــــــــــــــم کـــــــــــــــــــرده اي
                                                                  ۩بـــــــــــــــــــــــــــن بســــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت۩

*خدايا! اشک هاي مرا پاياني نيست من محکوم به باريدنم*

انتظار شکسته...

bloodeyes — Thu, 25 Sep 2008 19:19:18 GMT

درماتمكده عشق زير تك درخت انتظار تلخ نشسته ام,برگهاي سياه مردابش چتري شده بر سرم
اي كاش مي شد رويش طوفان شادي از پشت ديوار غم خونبارم مي آمد ويكباره ريشه درخت
انتظارشکسته ام را از جا مي كند..!, قاصد تنهايي ام را به سوي تو پرواز دادم تا نامه
پر از غم مرا به تو رساند,بر روي نامه گلبرگي از شقايق چسپاندم تا كه نامه داند خود را
براي بي غمان پيدا نسازد,در زير باران اشكهايم خيس شده ام, خالی تر از همیشه..!,
كجایی تا لبخند نگاهت را چتري سازم بر سرم..!

نمي دانم چه مي خواهم بگويم                زبانم در دهان بازم بسته ست
                      در تنگ قفس باز است و افسوس
                                          که بال مرغ آوازم شکسته ست

نمي دانم چه مي خواهم بگويم                  غمي در استخوانم مي گدازد
                       خيال ناشناسي آشنا رنگ
                                         گهي مي سوزدم گه مي نوازد

گهي در خاطرم مي جوشد اين وهم            ز رنگ آميزي غمهاي انبوه
                      که در رگهام جاي خون روان است
                                              سيه داروي زهرآگين اندوه

فغاني گرم وخون آلود و پردرد فرو مي پيچيدم در سينه تنگم..!

*خدای من, چه درياي غمناکي ست اين ماتم, ببين با سرنوشت من چها کرد..!*

وقتي من مردم ...

bloodeyes — Thu, 25 Sep 2008 18:41:18 GMT

* قبر مرا نيم متر كمتر عميق كنيد تا پنجاه سانت به خدا نزديكتر باشم...
*روي تابوت و كفنم بنويسيد:آتش عشق چنان در دلش افروخته بود
ديده گر آب نمي ريخت جگر سوخته بود...!
*به مُرده شوي بگوييد مرا با چوبك خشك بشويد چون به صابون و پودر حساسيت دارم...
*چون تمام آرزوهايم رابه گور مي‌برم،سعي كنيد قبر مرا بزرگ بسازيدكه جاي جسدم باشد..
*بر قبر من يدونه پنجره بگذاريد تا هنگام دلتنگي، بتوانم گورستان را تماشا كنم...
*بعد از مرگم، انگشت‌هاي مرا به رايگان در اختيار اداره انگشت‌نگاري قرار دهيد...
*به پزشك قانوني بگوييد روح مرا كالبد شكافي كند، بگويد من به او مشكوكم..!
*كارت شناسايي مرا لاي كفنم بگذاريد، شايد آنجا هم نياز باشد..!
*گواهينامه رانندگيم را به يك آدم مستحق بدهيد، ثواب دارد...
*عبور هرگونه كابل برق، تلفن، لوله آب يا گاز از داخل گور اينجانب اكيدا ممنوع است...
*در مجلس ختم من گاز اشك‌آور پخش كنيد تا همه به گريه بيفتند...
* شماره تلفن گورستان و شماره قبر مرا به طلبكاران ندهيد...
*مواظب باشيد به تابوت من آگهي تبليغاتي نچسبانند...
*دوست ندارم مردم قبرم را لگدمال كنند. در چمنزار خاكم كنيد..!
*كساني كه زير تابوت مرا مي‌گيرند، نمي خواد هم قد باشند...
*ورثه حق دارند با طلبكاران من كتك‌كاري كنند..
*از اينكه نمي‌توانم در مجلس ختم خودم حضور يابم قبلا پوزش مي‌طلبم...

        کاردل ماست اسير شدن ورهاشدن دروادي عشق
                   کار چشمان ماست گريستن وفروبستـــــــــــن
                            گريز ازآنچه که مي خواهيم وخواهيم خواست
                                       همانند پرنده پرواز کنيم ازآرزو از اميـــــــــــد
                                                      لاکن زندگي پرنده اينست وزندگي ما
                                                              فرار ازآنچه که ميخواهيم وخواهيم خواست..!