تبليغاتX
تماشاگه ترنم عشق
هوس کوچ به سرم زده

شاید هم هجرت

نمیدانم

از این بی دلی ها

خسته شدم .... خسته شدم

دستانم را به دستان هیچ کس می سپارم

و درد دل میکنم با درختان

و دیوانگی هم عالمی دارد


+ تاریخ جمعه 13 اسفند1389 | ساعت9:47 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

چقدر سخت است

تنها بودن در میان غریبه ها

این بار

باور میکنم

شب های بی ستاره را

در حضور چشمان سیاهم

و باور میکنم

جاده بی عابر دلم را

و ترانه هایی را

که صادقانه برای تو گفته شده اند


+ تاریخ چهارشنبه 13 بهمن1389 | ساعت9:39 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

من به یک هراس

همیشه طرح های ساده

و سایه های باران خورده ام را

بی دلیل بر باد داده ام

بعد از این دیگر

نه به خواب قاصدکی تعبیر خواهم شد

و نه به اعتبار چند خیال رنگ و رو رفته


+ تاریخ دوشنبه 13 دی1389 | ساعت9:35 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

آن قدر در گفتن یک حرف حاشیه رفتم

و به جای نوشتن تنها یک کلمه گوشه دفتر خاطراتت

شعرهای حاشیه ای نوشتم

تا عاقبت

در حاشیه چشم هایت افتادم

حالا که حاشیه نشینی را تجربه میکنم

بگذار فقط یک حرف حاشیه ای دیگر بزنم

دوستت دارم


+ تاریخ شنبه 13 آذر1389 | ساعت9:31 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

در آفتاب کم رنگ زندگی ام

و پیاده رویی که نمیدانم به کدامین خیابان منتهی میشود

و در تلاطم شاخه های بی برگ

زیر چتری که مرا از باران جدا میکند

به دنبال نیمکتی میگردم

تا دوباره به یاد آورم

همه آن روزها را

که با بوی تو

و بی روی تو

بی اعتنا از کنارم گذشتند

 


+ تاریخ پنجشنبه 13 آبان1389 | ساعت9:26 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

چشم     :     گریان

ماه     :     غمگین

غروب     :     غم

طلوع     :     زندان

امید     :     بی وجدان

سحر     :     بد

شب     :     روشن

لاله     :     بی رنگ

روز     :     تاریک

زندگی     :     سخت

                           در یک کلام      :      مرگ زیبا

ناشناس


+ تاریخ سه شنبه 13 مهر1389 | ساعت16:14 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

تولدت مبارک عزیزم

ناشناس


+ تاریخ چهارشنبه 31 شهریور1389 | ساعت17:22 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

به سوی تو می آیم و تمام ثانیه های انتظار را فراموش میکنم

غبار اشک شده اند چشم ها

مهر سکوت خورده اند لبها

و من هنوز سیلی خورده عشق توام

همه چیز را فراموش میکنم

چه ساده لوحانه تمام بی اعتنایی ها را پای سهل انگاری مینویسم

بگذار تا دستانت را ببینم

بگذار تا چشمانم، التماس قلبم را به دستانت هدیه کنند

راستی که چه بی رحمانه،دستانت را زیر پیراهنت می پوشانی

نگاهت چه غریبانه من را فرامیخواند

اما تو خاموشی

تو حتی نگاهت را از من می دزدی

تو حتی هرم نفس هایم را حس نمیکنی

تو باز تقلب کردی

تو دوباره از چشمان من خواندی،که چقدر عاشقانه تو را از زیر پلک هایم شفافانه میپرستم

وتو باز تقلب کردی

تو از روی دستانم لرزش های قلبی عاشق را فهمیدی

و هر بار تنها میگفتی ، دوستت دارم

واین منم کسی که تنها برای چشمانت زندگی اش را باخت

کسی که خود را به نگاهت تسلیم کرد

و تو

این تو بودی که حتی نگاهت را از من ربودی

و این من بودم که عاشق تر از عشق بودم

و این تو بودی که هرگز التماس نگاهم را باور نکردی

 

 

ناشناس


+ تاریخ چهارشنبه 13 مرداد1389 | ساعت16:13 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

به تو عادت کرده بودم
اي به من نزديک تر از من
اي حضورم از تو تازه
اي نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم
مثل گلبرگي به شبنم
مثل عاشقي به غربت
مثل مجروحي به مرهم
لحظه در لحظه عذابه
لحظه هاي من بي تو
تجربه کردن مرگه
زندگي کردن بي تو
من که در گريزم از من
به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گريه شب
به تو حجرت کرده بودم
با گل و سنگ و ستاره
از تو صحبت کرده بودم
خلوت خاطره هامو
با تو قسمت کرده بودم
خونه لبريز سکوته
خونه از خاطره خالي
من پر از ميل زوالم
عشق من تو در چه حالي ؟؟


ناشناس


+ تاریخ یکشنبه 13 تیر1389 | ساعت19:50 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

سمبل یاس های من

همسایه رنگ های همیشگی

اینک من در انتهای جاده ام

تو بیهوده به انتهای جاده می نگری

آنجا

برای مردگان

جواز دفن صادر میشود

 


+ تاریخ پنجشنبه 13 خرداد1389 | ساعت19:48 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

من تمام هستی ام را در نبرد با سرنوشت

                                                                   در تهاجم با زمان

آتش زدم

                            کشتم

من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم

یک کلام، در جزوه هایم هیچ ننوشتم

من ز مقصد ها پی مقصود های پوچ افتادم

تا تمام خوبی ها رفتند و .....

خوبی ها ماند در یادم

من به عشق منتظر بودن

                                      همه صبر و قرارم رفت

بهارم رفت

                      عشقم مرد

                                        یارم رفت........

 

تو نموندی تا ببینی اینجا هیشکی مهربون نیست


دیدی گفتم دل سادم واست هیشکی مثل اون نیست


تو نموندی تا ببینی بعد تو چه جوره حالم


ببینی چه جوری ریختن رو سرم ادم و عالم


تو نموندی تا ببینی اینجا آدماش غریبن


به منه خسته ی بی تو یه کم دل خوشی نمیدن


تو نموندی تا ببینی همه چی تقصیر من شد


بی تو موندن و شکستن باقی تقدیر من شد


گله از هیشکی ندارم واسه حس اشتباهی


اما از تو دلخورم که یه رفیق نیمه راهی


نمیدونی چی کشیدم وقتی عکستو می دیدم


رد یه نوار مشکی من به انتها رسیدم


چه جوری دلت اومد تو بریو تنهام بزاری


فقط این قلب شکستم مونده از تو یادگاری


وقتی بارونی میشد چشمات چٍقًدَر غصه میخوردم


همه ی آرزوم اینه کاش به جای تو می مردم


حالا بی تو تک و تنهام سهم من از تو همینه


تو کتاب سرنوشتم جای اسمت نقطه چینه


خداحافظ عشق پاکم دارم از دوریت میسوزم


تو نموندی تا ببینی چه جوری شد حال و روزم

 


+ تاریخ دوشنبه 13 اردیبهشت1389 | ساعت12:48 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

گفتم : كبوتر بوسه

                                                                      گفتي : پر

گفتم : گنجشك آن همه آسودگي

                                                                      گفتي : پر 

گفتم : پروانه پرسه هاي بي پايان

                                                                      گفتی: پر

گفتم : التماس علاقه

 بي تابي ترانه

 بيداري بي حساب

 نگاهم كردي

نه انگشتت از زمين زندگي ام بلند شد

نه واژه پر از بام لبان تو پر كشيد

سكوت كردي كه چشمه شبنم از شنزار انتظار من بجوشد

عاشقم كردي همبازي نا ماندگار اين همه گريه

و آخرين نگاه تو

هنوز در درگاه گريه هاي من ايستاده است

حالا بدون تو !

روبه روي آيينه مي ايستم !

                                                                      مي گويم :

 زنبور گزنده اين همه انتظار

 كلاغ سق سياه اين همه غصه

 و كسي در جواب گفته هاي من پر نمي گويد

 تكرار آن بازي

 بدون دست و صداي تو ممكن نيست

 پس به پيوست تمام ترانه هاي قديمي

                                                                     باز هم مي نويسم .....!

                                     زندگی بی تو پر ...!

 

 

ناشناس


+ تاریخ جمعه 13 فروردین1389 | ساعت0:1 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

این آخرین نوشته من می باشد( یا همان وصییت من در اینجا)...
و دیگر مرا نخواهید دید..
آخ امشب عروسیه منه؛ سفید خواهم پوشید...تو این چند روز داشتم می مردم از درد...
ولی تنها بودم و منتظر...
دیشب تا صبح از درد به خودم می پیچیدم... قلبم داغ داغ شده...داشتم می ترکیدم...
انگار قلبم داشت در می اومد...آخه نفسش قطع شده بود...
آره نفسمو قطع شد......
تا بحال اینطوری سردم نشده بود...تمام بدنم می لرزید...
تا صبح نتونستم بخوابم...آخه دیشب آخرین شب من بود...
همش فکر و خیال نمیذاشت...
خیلی از خدا می ترسم... هم به خاطر گناهانم و هم اینکه خدا خودکشی هارو دوس نداره..
آخه خدا  تو بگو چکار کنم... دارم دیوونه میشم...نمی تونم نفس بکشم...
خیلیا اولین بارشون هست که اینجا میان و خواهند آمد...ولی دیگر دیر شده..
دیگه من نیستم......
امروز حس کردم بدبخترین و تنهاترین کسی هستم که تو این دنیا وجود داره...
بخت ما هم همش سیاهی بود...همش بدشانسی...
روزگار همه چیزمو ازم گرفت...
وقت ندارم زندگیمو تعریف کنم و نبایدم بدانید...
ولی بدانید همه شب ها با گریه می گذشت......
آره عشق!...اگه غمگین بودم...اگه تنها بودم...اگه ماتم رو صورتم حلقه زده بود..
اگه کسی منو شاد ندید...اگه سرد و خشک بودم...اگه هرچی بدبختی به سرم می اومد..
اگه مثل بقیه فانتزی نشدم...بخاطر عشق بود...
چه دنیایی داری خدا...امروز همه مردم رفتن بیرون؛ میگن و می خندن...
ولی در این گوشه دیوار چشمانی آوار ماند....
رفیقانم حلالم کنید اگر بدی دیدید...رفیقانم من دیگر پیش شما نیستم...
من شمارو نمی بینم...دیگر کسی منو بخاطر نخواهد آورد...
فوقش یکسال دیگه همه منو از یاد می برن...
حتی تو...!
خداحافظ عزیزانم...تا ابد..

هرکی هم خواست تو قسمت نظرات برام فاتحه بنویسه..
این وبلاگ توسط یک فرد ناشناس از سال بعد آپ خواهد شد...
اینم وبلاگ قبلی و دیگر من که نمیدونم به چه دلیلی بسته شده:
javid4u.blogfa.com
فرد ناشناس:اگر روزی این وبلاگ بسته شد به آخر اسم وبلاگ از شماره بذاره
یعنی اینو باز کن و ادامه بده(bloodeyes1.blogfa)..ازت تشکر می کنم.

 

 

 

 


+ تاریخ پنجشنبه 13 فروردین1388 | ساعت16:3 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

شب شکسته .تمام عمر پشت جاده اي که جز
سرابي بيش نبود آرزوهايم را به گور بردم...
چشمهايي که باز ماندند و
کسي آنها را نبست...

نگاهي که خيس آب شد
و کسي انها را پاک نکرد...
هيچ کس اين چشماي خسته ام را درک نکرد؛...
پشت قفسي که کسی سوختنم را باور نکرد...
هيچ کس نفهميد چه بغض سنگيني گلويم را مي فشارد...
هيچ کس به تنهاييم سنگي هم پرتاپ نکرد...
هر کسي اومد تلنگري بهم
کوبيد و رفت...
يکي گفت چرا اينجا همش دود و آه است...
يکي گفت چرا تک تک آجراي اينجا پر از غم و ماتم است...
و ان ديگري گفت چرا همش سياهي و خاموشي...
ولي هيچ کس واقعا اتاق دلم را تماشا نکرد...
کسي نفهميد دليل اين همه
ويرانيم را ....شکستنم را...مردنم را...!!؟..؟؟؟؟
حتي نازنين تو نيز بر سکوت قلبم دستي نکشيدي و چشمهايم را باور نکردي...
همه رفتند کسي دور و برم نيست...
چنين بي کس شدن در باورم نيست...
هر روزم سنگين تر از ديروز؛هر آن لحظه نفس هايم تنگ تر  و تنگ تر مي شن..
تک تک لحظه هايم را پر اندوه و غم فراگرفته..
براي هيچ ساخته شدم ؛بي هيچ شکستم و فنا شدم..
و بي هيچ سيل اشک را در شب هاي تنهاييم همسايه کردم..
همه روزهايم را عطش نحس فرا گرفته...
انگاري کول بشريت فقط بر قلب شکسته من سوار شده است...!!

       


+ تاریخ سه شنبه 4 فروردین1388 | ساعت1:21 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

دل ديوونه من؛ مي دونم دلت گرفته .... مي دونم ديوار قلبت شکسته.....
من برات
سنگه صبورم؛ چي شده تنها نشستي؟ .... مثل تو از همه دوره دورم
...
واسه من
زندگي سرده
.... نكنه تو هم غريبي...!؟
كاش مي شد اشكهاتو پاك كرد ....
بميرم تو هم بريدي؟
چه تبسم قشنگي! .... وقتي به غمها بخندي آخه چه ارزشي داره ....!!
وقتي نباشه کسي....اميد به يه همنفسي
....تو لحظه هاي بي کسي
وقتي نگيره دستاتو کسي! مردن و شکستن هم
توهمي ست
موهوم ....!!
چه روياي
بي خالي...! دل ديوونه من؛ تو هم گريه بکن من
که نتونستم طاقت بيارم...
همه چي روبه زواله....

انگاري بايد چشمهارو بست و شکست و خرد شد... تنهاي تنها....آروم و بي صدا
مثل مترسکم....
در اين دنياي بي فرداي فاني ............ به جز فردا بگو ديگر چه داري..!!
همش فردا و هي فردا و فردا ................ خدا مرگت دهد اي زندگاني.....!!!

       


+ تاریخ سه شنبه 4 فروردین1388 | ساعت1:20 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

امشب در قلبم احساس سنگيني مي کنم... سينه ام طاقت نفس هاي سردم را ندارد...
خسته و تهي از آه هاي يخ بسته......
شکسته وسو خته از چشماني بسته...
آهم مي هراسد
..... قلبم مي گدازد..... سينه ام مي فشارد......
گلويم مي سوزد و اشک هايم سيل مي بارند
..!؟...؟؟؟؟
خيلي مي سوزم...؛ سراسر وجودم را سيل غم و ماتم فرا گرفته ...؛
انگاري که با زنجير گداخته تنم را تکه تکه مي سوزاند....
دندان هايم را بر روي جگرم ميفشارم.... لبانم را ميگزم ...
حرف هايم را حبس ميکنم و تيکه تيکه شدن جگرم را به ياد
ميسپارم..!
چشمانم را غزل غزل بهانه مي کنم براي قلب سوخته ام...؛ قلبي که مرده...
درون کلبه ي سوخته اي که کسی دستي به ر
ويش نکشيد....
کسي شرشر گريه هايم را پاک نمي کند....کسي نيست چشمانم
را بفهمند...
کسي نمي گويد چرا اينقدر تنها و تنها و تنها....کسي نمي فهمد مرا؟...!!..؟؟؟
همه اونور.... من اينور...تنهاي تنها؛ تو اوج غم....!
آخ خدا؛ يکي نيست نفسي رها کند... تنها ماندم....تنها..!!..؟؟؟؟
حتي نازنين تو نيز باهام بيگانه اي... در اين سکوت
غم که مي بندد به زنجيرم...  
انگار پاک
شدني نيست..!! لکه هاي آبي چشمهايت در آسمان تنهايي من..
با اين همه؛ به دنبال ردپاي اشکهايت ميدوم... شايد روزي به چشمهايت برسم...

   •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ.•              
             *هيچ صدايي نمي آيد... همه جا خلوت و لغزان... 
             به مهتاب شب روشن نگاه مي كنم..؛ حتي تپش..!* 
   •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ☆ஜ.• ♥ •.ღ.•

____& __________    ^^^^^^^^^^^^
____&&& &&&___   ^^ تنهایم! ^^^^^^^^^
____&&&&&&___ ^^^^^^^^^^^^^^^^^^
___&&&*&&**__^^^^^^^ ^^ بیا^^^^^^^^^
______**&&**__^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
_______**&&**__^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
________**&&**__^^^********^^^^^^^^
_______ __$$&$$$_______________$&$$$
______$$&&1111$$$&&_________ &&1111$$&&
___$$&&111111111$$$&&____&&1111111111$$&&
___$&1111111111111$$&&__&&111111111111$$$&
__$&1111111111111111$$&&111111111111111$$$&
__$&111111111$$$$1111$$1111$$$$111111111$$$&
_ $$11111111$$$$$$$$$1111$$$$$$$$$1111111$$$&
_$$11111111$$$$$$$$$$1$$$$$$$$$$$11111111$$&
_$$11111111$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$111111111$&
__$111111111$$$$$_ سوختم __$$$$$111111111$$&
__$&1111111111$$$$$$$$$$$$$$$$11111111111$&
___ $111111111111$$$$$$$$$$$$111111111111$&
____ &11111111111111$$$$$$111111111111111&
_ ____&11111111111111$$11111111&&111$$&&
____ __&&1111111111111111111111&&11$&&
______ __ &&111111111111111111111&&1&
_________ _&&11111111111111111$&_&&
__________ ___&&111111111111$$&___&&
__________ ______&&&1111111$&______&&&_&*
____________________&&&111& ______&&&&*
______________________&&&&&$ ________
&*

         تا آمدم روشن شوم... خورشيد را يک ابر خورد...، فانوس من بي نفت شد....
         ماه من رو هم باد برد... تا ريسماني خواستم شکل طناب رخت شد....
        
آنکس که آسان مي گرفت در نزد من... سر سخت شد چتري به دست من بده....
        
روياي من باراني است... کو نوح کشتي بان من.... اميد من طوفاني است...
         اين بادبان جاي نجات؛ ترسم کفن پوشم کند... ساحل نشين منتظر ديگر فراموشم کند....
       
امروزاگر گندم شوم فردا به حاصل مي رسم... چون ماهي مرده برات آخر به ساحل مي رسم...
        
مشکل منم يا سرنوشت در کار من تاخيرشد... در ساعت تقويم من هر اتفاقي دير شد... 
                                                    دير شد.....

      


+ تاریخ جمعه 18 بهمن1387 | ساعت19:57 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................

اشکهايم را بر پيچکي از گلايه مي بندم و چشمانم را هاله مي کنم بر روزهاي رفته
وآهي مي کشم بر روزهاي سوخته ام .خداي من چه روزگار مبهم و درهمي ست.چه نافرجام تاريکي ست؛ افتادم تو گودال تاريکي که نه راه پس دارد و نه راه پيش... اي سرنوشت از تو کجا مي توان گريخت...کجا مي توان بريد...اي سرنوشت چطور ميشه نشست و دم نزد وقتي يکي يکي آرزوهايت رنگ مي بازند
وقتي ذره ذره وجودت توي اين مرداب لعنتي؛ روزي هزار بار مي پوسه و خم ميشه
آخه تا کي مي خواهي بر پاهاي خسته ام زنجير تنهايي قفل کني.........
هيچ کس تنهاييم را حس نکرد... هيچ کس نفهميد پشت اين حنجره غم آلود چه بغض سنگيني مي گذرد...سينه ام را حبس مي کنم پر از گلايه هاي سکوت... پلک هايم را خيس مي کنم بر گونه خشکيده ام...
نازنين؛ ميدانم که در تکه اي از قلب تو هم جايي ندارم...گاهي وقتا فکر مي کنم انگاري حسرت با تو بودن بر قلبم حکاکي شده.
چه ناتمام ماند نگاهم پشت اين پنجره خيس....آه؛ چه اميد بي پاياني!!
نميدانم؛ شايدم ديوار دلم آنقدر بلند و سياه است که لياقت به آغوش کشيدن و فشردن دستاي پر مهر تو را ندارد. شايدم اين تقدير سرنوشته و يا شايدم...! .کاش مي شد اين سرنوشت را جور ديگر نوشت...کاش مي شد سنگيني گريه هايم را باور مي کردي.. کاش مي شد التماس اشکهايم را از روي نگاهم مي فهميدي و حس مي کردي. کاش مي شد قفل سنگين اين انتظار تلخ را از روي چشماي خيسم با دستاي مهربونت پاک مي کردي....
آخه نازنین چگونه بتوانم فراموشت کنم...
مگه ممکنه!؟
همان طور که شاپرک ها نمي توانند دشت آبي اسمان را از ياد ببرند
من هم چشمان زيبايت را نمي توانم فراموش کنم . تصوير زيبايت نه تنها در ذهنم بلکه در قلبم جاي دارد؛ اي کاش بداني قصر آرزوهايم را در ساحل چشمانت ساخته ام تا قلب مهربانت مداوايي باشد براي عشق پاک و مقدسم...
نازنينم ميدانم اميد بستن به يک درصد هم خيال واهي است ولي بدان ريزه ريزه نفس مکيدن از ته روزنه سوراخ قفسم برايم عادتي ست تحمل زا.
پس تا نفس تو سينه باقي ست منم کنار جاده غريبي که هنوزم هزاران قلب شکسته در پشت تابلوي عبور ممنوع مانده اند؛اتراق مي کنم و کفش هايم را بر چاله هاي تاريک اين جاده مي بندم و چشمم را به سياهي اين جاده مي دوزم؛ به اميد آنکه روزي بيايي و اين خاموشي جاده را ويران کني...

 خدايا مي بيني آخر شدم بازيچه اين سرنوشت شوم...هر کجا که دلش خواست برد و شوتم کرد. مي بيني چه انتظار تلخي برايم صادر شد....نميدانم به کدامين جرم ولي ميدانم که بايد منتظر بمانم...
خدايا گاهي وقتا فکر که مي کنم مي بينم؛ وقتي بودن و نبودنم يکيست پس باشد که نباشيم...
گاهي وقتا به سرم مي زنه براي هميشه از اينجا وداع کنم و بيام پيش تو....
خيلي خستم؛خدايا...درياب مرا....!!
+=+=+=+=+=+=+=+=+=+
* دل را به کف هر که نهم باز پس آرد ...... کس تاب نگهداري ديوانه ندارد...ندارد..!!*

      اگه دوستم داری بیا


+ تاریخ چهارشنبه 25 دی1387 | ساعت17:41 | نویسنده ح.جاویدپور |

.............................................................................................